Welkom op Schijndelwiki - de encyclopedie voor Schijndel

U kunt ons steunen door lid van de Heemkundekring Schijndel te worden.

Klik HIER om lid te worden

Iedere dinsdagochtend zijn wij tussen 10 en 12 uur in de heemkamer: Cultureel Centrum 't Spectrum, Steeg 9 g, Schijndel.

Ode aan Schijndel: verschil tussen versies

Uit Schijndelwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
k
k
 
(Een tussenliggende versie door dezelfde gebruiker niet weergegeven)
Regel 1: Regel 1:
== '''Ode aan Schijndel''' ==
+
== '''Ode aan Schijndel<ref>Heemblad Rond die Cluse 22e jaargang (2015) nummer 1 bladzijden 3 en 4</ref>''' ==
  
 
::Skèndel, o Skèndel ik hauw van ouw,<br>
 
::Skèndel, o Skèndel ik hauw van ouw,<br>
Regel 62: Regel 62:
  
 
[[Categorie:Liederen/Versjes]]
 
[[Categorie:Liederen/Versjes]]
 +
{{appendix}}

Huidige versie van 21 mei 2022 om 18:42

Ode aan Schijndel[1][bewerken | brontekst bewerken]

Skèndel, o Skèndel ik hauw van ouw,
Ouw bemin ik en blef ik trouw
Es ik ooit in den vrimde zo kommen,
Dan blef men hart hier, wor ik vandon ben gekommen.


Skèndel wor we speulde in de Bimd en op de Plein.
we waren gelukkig, we waren nog klein.
Wor we dinne dillappen, kierre kiepen en bokken,
wor we nor de school zen gegon en gère dinne klôkken,
En wor we op de Skèndelse manier dinne vrijen
En mi de kènderwagen dur de karsporen gingen rijen,
wor we lief en leed alted gezamenlijk droegen,
wor we werkten en onze ouwers veul zwoegden.


Skèndel, wor de rog, den terw en den erpel wordt getuld,
wor de klomp worde gedisseld en gehuld.
Ook de reep wordt ‘r gebogen,
wè is er van over? veul is vervlogen en vergon,
mar ons hart vur Skèndel zal blijven slon.


We zitten allang in de neien ted.
Blijven we bè? mi gelijke tred?
Dan is het goed vur nau en vur lôter,
We gon dan vur Skèndel dur ’t vuur en dur ’t wotter,
Dan zal Skèndel trots kunnen zen op d’r zonen,
Skèndel zal dan un plôts zen wor het goed is te wonen,
Wor vrede en welvaart steeds Uw deel zal zen,
wor vur elkeen plôts is, even goed vur heur ès vur hem.


De kous, de sok, de meubels en de kars, en nog veul meer kunnen we maken,
zûrgde gèllie er ok vur, dè we niet achter raken?
Want Skèndel gè zult groeien en bloeien in heel veul dingen,
dan zullen ok hier ons kènder steeds blijven zingen:
“Skèndel, de mooiste parel ût heel de Meierij,
Hier vuul ik me gelukkig, hier vuul ik me blij.”
Skèndel, o Skèndel de weg nor ouw li open,
meuge er veul goeds kommen, dè is te hopen.
Het zal me dan ôk nooit berauwen,
dè’k zo veul van Skèndel ben gon hauwen


Uw dè de nei weeg zen open geleed,
Durum heb ik dees gedicht gezeed.


Uitleg spelletjes[bewerken | brontekst bewerken]

Dillappen = een loopspel met meerdere personen waarbij je een persoon met je hand tegen zijn been tikt; de aangetikte persoon moet dan zijn hand op de aangeraakte plek houden en zo enigszins kromlopend/kreupel een volgend persoon proberen aan te tikken om het spel te vervolgen.

Kierre kiepen = een persoon gaat op zijn rug in het gras, zand of bed liggen met opgetrokken knieen en gespreide handen, een ander persoon gaat op de handen staan en met zijn handen op de voeten van de liggende persoon. Deze wordt dan als het ware koprollend afgeschoten.

Bokken = een spel met twee of meerdere personen, waarbij een persoon voorover buigt (bukken) en een volgend persoon met gespreide benen er over heen springt. Met meerdere personen volgen deze elkaar op in een rij van bukkende en springende “bokspringers”.

Klôkken = Vroeger had men geen televisie en amper radio. Het enige vertier dat er was, was zondags naar de kerk en na de mis in een stamcafé een potje katten (kaarten). Dat liep nog wel eens uit de hand omdat het zo gezellig was en dan bleef men “hangen” (kletsen).

“Jan, konde wir nie weg komme, bende wir weze klôkke”. De hangjeugd van nu!

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Heemblad Rond die Cluse 22e jaargang (2015) nummer 1 bladzijden 3 en 4