Welkom op Schijndelwiki - de encyclopedie voor Schijndel

U kunt ons steunen door lid van de Heemkundekring Schijndel te worden.

Klik HIER om lid te worden

Iedere dinsdagochtend zijn wij tussen 10 en 12 uur in de heemkamer: Cultureel Centrum 't Spectrum, Steeg 9 g, Schijndel.

Karel Johannes Keetels (1926 - 2017)

Uit Schijndelwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Karel Johannes Keetels
Persoonsinformatie
Volledige naam Karel Johannes Keetels
Roepnaam Karel
Geboorteplaats Heeswijk
Geboortedatum 30 augustus 1926
Overl.plaats Sint Michielsgestel
Overl.datum 26 januari 2017
Partner(s) Riek (Zus) van Dijk
Beroep(en) adjunct directeur

Karel Johannes (Karel) Keetels[bewerken]

Zoon van: Cornelius Keetels en Antonetta Manders
Geboren: 30 augustus 1926
Toenmalig adres: Boschweg 68
Legerplaats: Maastricht
Legeronderdeel: 4 - 6 R.I.
Legernummer: 260830136
Rang/functie: soldaat
Datum vertrek naar Nederlands-Indië: 20 juni 1947
Naam van de boot: Sloterdijk
Verblijf op: Midden Java
Datum terugkomst: 24 oktober 1949
Naam van de boot: Groote Beer
Laatst bekende woonplaats: Schijndel
Overleden: 26 januari 2017 in Sint-Michielsgestel

Herinneringen van Karel[bewerken]

Een dag uit mijn leven in Nederlands-Indië.
Het was woensdag 20 augustus 1947. We moesten om vier uur opstaan. Na de gebruikelijke ochtendrituelen stonden we om zes uur gepakt en gewapend gereed. We hadden ook nog een handgranaat gekregen. Samen met de jongens van elf R.I. O.V.W. vertrokken we per wagen. De rit was van korte duur. Een kilometer of drie schat ik.
Aan de voet van een berg werd gestopt en moesten we uitstappen. Veel tijd om te genieten van het mooie uitzicht was er niet. Al spoedig klonk het commando de berg op te gaan. Dat viel waarachtig niet mee. Het heeft heel wat zweetdruppeltjes gekost.
De berg was maar 900 meter hoog, maar de volle uitrusting werd steeds zwaarder.
Na de top bereikt te hebben ging het even omlaag. Nu volgde de tweede bult. Die was een graadje hoger dan de eerste. Op een gegeven moment liepen we zelfs in de wolken. Bij het beklimmen van deze berg werden we geconfronteerd met de tegenstander. Van op afstand zagen we drie gewapende soldaten op ons afkomen. We openden het vuur en gingen in looppas de berg op. Dat was een minder gezellige onderneming, want boven op de berg konden ze ons mooi opwachten. Maar dat is het risico in een tweestrijd. Ze hielden er een bepaalde tactiek op na. Ze lieten zich zien en als je dacht, dat ze zich over wilden geven, dan namen ze de benen.
Op dat moment gingen wij er met duivels geweld achteraan. Eenmaal de top van de berg bereikt hebbende lieten we de wapens spreken. Dat was slechts even. Daarbij bleek, dat er een de kraaienmars had moeten blazen. Een tweede was kennelijk goed geraakt, getuige het bloedspoor dat hij achterliet. Een beetje verderop vonden we een schoen, waarin de kogelgaten duidelijk te zien waren. Aan de schoen te zien hadden we met een jap van doen.
Na deze schermutseling vervolgden we onze weg. Toen we in het zicht van een suikerfabriek kwamen werd plotseling het vuur op ons geopend. Met mortier en bren werd dit beantwoord. Daarbij waren er, van de tegenpartij, een paar voor vriend "hein".
Tot zover verliep de actie voor ons voorspoedig en mocht het zo voortgaan. In een kampong-hut pakten we tien gewapende extremisten, die we als krijgsgevangenen meevoerden.
Inmiddels hadden we de demarcatielijn ver overschreden. Omdat dit het gevolg was geweest van het weerstaan van aanvallen, was het geoorloofd. Er werd besloten terug te keren. Nu ging het merendeels bergafwaarts en dat viel reuze mee. Onderweg ontdekten we een bron met helder water. Daar hebben we onze dorst gelest. Voor zover ik me herinner, was dit de eerste keer in Nederlands-Indië, dat we onderweg water dronken. Normaal gesproken dronken we veel klappers, maar die vindt je in de bergen niet. Dan moet je meer denken aan kapok- en cacaoplantages.
Deze dag, waarop we de eerste zware patrouille liepen, of als u wilt deelnamen aan een actie, is voor ons bijzonder goed verlopen. Later ben ik gewond geraakt, waardoor ik het gewondeninsigne gekregen heb.

Koninklijke Onderscheiding[bewerken]

De heer K.J. Keetels, adjunct-directeur van Awido Fabrics B.V., kreeg op 29 april 1988 de eremedaille in goud uitgereikt door de burgemeester. De heer Keetels kreeg de onderscheiding vanwege zijn jarenlange, bijna 46 jaar, inzet en verdienstelijk werk in de textielbranche.

Draaginsigne Gewonden[bewerken]

Op 25 januari 1995 ontving de heer Keetels uit handen van burgemeester Scholten het Draaginsigne Gewonden en bedankte de burgemeester hem namens de gemeenschap voor wat hij voor die gemeenschap had gedaan onder omstandigheden waarvoor hij zelf niet gekozen had.